bufiñar

Galego

• Pronuncia: /bufiˈɲaɾ/ (AFI)

Verbo intransitivo

bufiñar

1. Expresar o seu mal humor unha persoa con voz ronca e mal articulada.

Sinónimos

• fungar
• moumear
• refungar
• roñar
• rosmar

Traducións

• Castelán: gruñir ^(es)
• Francés: grogner ^(fr), ronchonner ^(fr)
• Inglés: groan ^(en)
• Portugués: rosnar ^(pt)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	bufiñar
Xerundio	bufiñando
Participio	bufiñado, bufiñada, bufiñados, bufiñadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	bufiño	bufiñas	bufiña	bufiñamos	bufiñades	bufiñan
	Copretérito	bufiñaba	bufiñabas	bufiñaba	bufiñabamos	bufiñabades	bufiñaban
	Pretérito	bufiñei	bufiñaches	bufiñou	bufiñamos	bufiñastes	bufiñaron
	Antepretérito	bufiñara	bufiñaras	bufiñara	bufiñaramos	bufiñarades	bufiñaran
	Futuro	bufiñarei	bufiñarás	bufiñará	bufiñaremos	bufiñaredes	bufiñarán
	Pospretérito	bufiñaría	bufiñarías	bufiñaría	bufiñariamos	bufiñariades	bufiñarían
Modo Subxuntivo	Presente	bufiñe	bufiñes	bufiñe	bufiñemos	bufiñedes	bufiñen
	Pretérito	bufiñase	bufiñases	bufiñase	bufiñásemos	bufiñásedes	bufiñasen
	Futuro	bufiñar	bufiñares	bufiñar	bufiñarmos	bufiñardes	bufiñaren
Modo Imperativo	Afirmativo		bufiña	bufiñe1	bufiñemos	bufiñade	bufiñen1
	Negativo		bufiñes	bufiñe1	bufiñemos	bufiñedes	bufiñen1
Infinitivo conxugado		bufiñar	bufiñares	bufiñar	bufiñarmos	bufiñardes	bufiñaren

1 Vostede(s)