brollar

Galego

• Pronuncia: /bɾoˈʎaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

brollar

1. Partir unha cousa en cachos.

Verbo intransitivo

brollar

1. Partirse unha cousa en cachos.

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	brollar
Xerundio	brollando
Participio	brollado, brollada, brollados, brolladas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	brollo	brollas	brolla	brollamos	brollades	brollan
	Copretérito	brollaba	brollabas	brollaba	brollabamos	brollabades	brollaban
	Pretérito	brollei	brollaches	brollou	brollamos	brollastes	brollaron
	Antepretérito	brollara	brollaras	brollara	brollaramos	brollarades	brollaran
	Futuro	brollarei	brollarás	brollará	brollaremos	brollaredes	brollarán
	Pospretérito	brollaría	brollarías	brollaría	brollariamos	brollariades	brollarían
Modo Subxuntivo	Presente	brolle	brolles	brolle	brollemos	brolledes	brollen
	Pretérito	brollase	brollases	brollase	brollásemos	brollásedes	brollasen
	Futuro	brollar	brollares	brollar	brollarmos	brollardes	brollaren
Modo Imperativo	Afirmativo		brolla	brolle1	brollemos	brollade	brollen1
	Negativo		brolles	brolle1	brollemos	brolledes	brollen1
Infinitivo conxugado		brollar	brollares	brollar	brollarmos	brollardes	brollaren

1 Vostede(s)

Catalán

Verbo intransitivo

brollar

1. Abrollar, manar.