bridar

Galego

• Etimoloxía: de brida.

Verbo transitivo

bridar

1. (Alimentación) Atar cun fío apropiado unha peza de carne, unha ave ou un peixe para cociñar.

Traducións

• Castelán: bridar ^(es), embridar ^(es)
• Inglés: truss ^(en)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	bridar
Xerundio	bridando
Participio	bridado, bridada, bridados, bridadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	brido	bridas	brida	bridamos	bridades	bridan
	Copretérito	bridaba	bridabas	bridaba	bridabamos	bridabades	bridaban
	Pretérito	bridei	bridaches	bridou	bridamos	bridastes	bridaron
	Antepretérito	bridara	bridaras	bridara	bridaramos	bridarades	bridaran
	Futuro	bridarei	bridarás	bridará	bridaremos	bridaredes	bridarán
	Pospretérito	bridaría	bridarías	bridaría	bridariamos	bridariades	bridarían
Modo Subxuntivo	Presente	bride	brides	bride	bridemos	bridedes	briden
	Pretérito	bridase	bridases	bridase	bridásemos	bridásedes	bridasen
	Futuro	bridar	bridares	bridar	bridarmos	bridardes	bridaren
Modo Imperativo	Afirmativo		brida	bride1	bridemos	bridade	briden1
	Negativo		brides	bride1	bridemos	bridedes	briden1
Infinitivo conxugado		bridar	bridares	bridar	bridarmos	bridardes	bridaren

1 Vostede(s)