atesoirar

Galego

• Etimoloxía: de tesoira.

• Pronuncia: [ atesojˈɾaɾ ] (AFI)

Verbo transitivo

atesoirar

1. Cortar mediante tesoiras.
2. Pór as tesoiras nunha construción.

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	atesoirar
Xerundio	atesoirando
Participio	atesoirado, atesoirada, atesoirados, atesoiradas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	atesoiro	atesoiras	atesoira	atesoiramos	atesoirades	atesoiran
	Copretérito	atesoiraba	atesoirabas	atesoiraba	atesoirabamos	atesoirabades	atesoiraban
	Pretérito	atesoirei	atesoiraches	atesoirou	atesoiramos	atesoirastes	atesoiraron
	Antepretérito	atesoirara	atesoiraras	atesoirara	atesoiraramos	atesoirarades	atesoiraran
	Futuro	atesoirarei	atesoirarás	atesoirará	atesoiraremos	atesoiraredes	atesoirarán
	Pospretérito	atesoiraría	atesoirarías	atesoiraría	atesoirariamos	atesoirariades	atesoirarían
Modo Subxuntivo	Presente	atesoire	atesoires	atesoire	atesoiremos	atesoiredes	atesoiren
	Pretérito	atesoirase	atesoirases	atesoirase	atesoirásemos	atesoirásedes	atesoirasen
	Futuro	atesoirar	atesoirares	atesoirar	atesoirarmos	atesoirardes	atesoiraren
Modo Imperativo	Afirmativo		atesoira	atesoire1	atesoiremos	atesoirade	atesoiren1
	Negativo		atesoires	atesoire1	atesoiremos	atesoiredes	atesoiren1
Infinitivo conxugado		atesoirar	atesoirares	atesoirar	atesoirarmos	atesoirardes	atesoiraren

1 Vostede(s)