aparruñar

Galego

• Pronuncia: [ aparuˈɲaɾ ] (AFI)

Verbo intransitivo

aparruñar

1. Escarvar na terra, dito das galiñas coas súas patas.
   • Sinónimos: escallar, escaravellar, escaravichar, escarrapatar, esgaiar, esgaravellar, esgaravetar, esparruñar.
2. Subir trepando algo.
   • Sinónimos: agatuñar.

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	aparruñar
Xerundio	aparruñando
Participio	aparruñado, aparruñada, aparruñados, aparruñadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	aparruño	aparruñas	aparruña	aparruñamos	aparruñades	aparruñan
	Copretérito	aparruñaba	aparruñabas	aparruñaba	aparruñabamos	aparruñabades	aparruñaban
	Pretérito	aparruñei	aparruñaches	aparruñou	aparruñamos	aparruñastes	aparruñaron
	Antepretérito	aparruñara	aparruñaras	aparruñara	aparruñaramos	aparruñarades	aparruñaran
	Futuro	aparruñarei	aparruñarás	aparruñará	aparruñaremos	aparruñaredes	aparruñarán
	Pospretérito	aparruñaría	aparruñarías	aparruñaría	aparruñariamos	aparruñariades	aparruñarían
Modo Subxuntivo	Presente	aparruñe	aparruñes	aparruñe	aparruñemos	aparruñedes	aparruñen
	Pretérito	aparruñase	aparruñases	aparruñase	aparruñásemos	aparruñásedes	aparruñasen
	Futuro	aparruñar	aparruñares	aparruñar	aparruñarmos	aparruñardes	aparruñaren
Modo Imperativo	Afirmativo		aparruña	aparruñe1	aparruñemos	aparruñade	aparruñen1
	Negativo		aparruñes	aparruñe1	aparruñemos	aparruñedes	aparruñen1
Infinitivo conxugado		aparruñar	aparruñares	aparruñar	aparruñarmos	aparruñardes	aparruñaren

1 Vostede(s)