alardear

Galego

• Pronuncia: /alaɾðeˈaɾ/ (AFI)

Verbo intransitivo

alardear

1. Facer alarde.
   • Observacións: aquilo do que se fai alarde vai precedido da preposición «de».
   • Sinónimos: presumir.

Traducións

• Castelán: alardear ^(es).

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	alardear
Xerundio	alardeando
Participio	alardeado, alardeada, alardeados, alardeadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	alardeo	alardeas	alardea	alardeamos	alardeades	alardean
	Copretérito	alardeaba	alardeabas	alardeaba	alardeabamos	alardeabades	alardeaban
	Pretérito	alardeei	alardeaches	alardeou	alardeamos	alardeastes	alardearon
	Antepretérito	alardeara	alardearas	alardeara	alardearamos	alardearades	alardearan
	Futuro	alardearei	alardearás	alardeará	alardearemos	alardearedes	alardearán
	Pospretérito	alardearía	alardearías	alardearía	alardeariamos	alardeariades	alardearían
Modo Subxuntivo	Presente	alardee	alardees	alardee	alardeemos	alardeedes	alardeen
	Pretérito	alardease	alardeases	alardease	alardeásemos	alardeásedes	alardeasen
	Futuro	alardear	alardeares	alardear	alardearmos	alardeardes	alardearen
Modo Imperativo	Afirmativo		alardea	alardee1	alardeemos	alardeade	alardeen1
	Negativo		alardees	alardee1	alardeemos	alardeedes	alardeen1
Infinitivo conxugado		alardear	alardeares	alardear	alardearmos	alardeardes	alardearen

1 Vostede(s)

Castelán

Verbo intransitivo

alardear

1. Alardear, presumir.