adurmiñar

Galego

• Pronuncia: /aðuɾmiˈɲaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

adurmiñar

1. Facer que [alguén] se durma.
   • Sinónimos: adormentar.

Traducións

• Ruso: усыпить ^(ru), нагнать сон ^(ru)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	adurmiñar
Xerundio	adurmiñando
Participio	adurmiñado, adurmiñada, adurmiñados, adurmiñadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	adurmiño	adurmiñas	adurmiña	adurmiñamos	adurmiñades	adurmiñan
	Copretérito	adurmiñaba	adurmiñabas	adurmiñaba	adurmiñabamos	adurmiñabades	adurmiñaban
	Pretérito	adurmiñei	adurmiñaches	adurmiñou	adurmiñamos	adurmiñastes	adurmiñaron
	Antepretérito	adurmiñara	adurmiñaras	adurmiñara	adurmiñaramos	adurmiñarades	adurmiñaran
	Futuro	adurmiñarei	adurmiñarás	adurmiñará	adurmiñaremos	adurmiñaredes	adurmiñarán
	Pospretérito	adurmiñaría	adurmiñarías	adurmiñaría	adurmiñariamos	adurmiñariades	adurmiñarían
Modo Subxuntivo	Presente	adurmiñe	adurmiñes	adurmiñe	adurmiñemos	adurmiñedes	adurmiñen
	Pretérito	adurmiñase	adurmiñases	adurmiñase	adurmiñásemos	adurmiñásedes	adurmiñasen
	Futuro	adurmiñar	adurmiñares	adurmiñar	adurmiñarmos	adurmiñardes	adurmiñaren
Modo Imperativo	Afirmativo		adurmiña	adurmiñe1	adurmiñemos	adurmiñade	adurmiñen1
	Negativo		adurmiñes	adurmiñe1	adurmiñemos	adurmiñedes	adurmiñen1
Infinitivo conxugado		adurmiñar	adurmiñares	adurmiñar	adurmiñarmos	adurmiñardes	adurmiñaren

1 Vostede(s)