acaravillar

Galego

• Etimoloxía: de «caravilla».

• Pronuncia: /akaɾaβiˈʎaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

acaravillar

1. Pechar con caravilla.
2. Poñer as caravillas que suxeitan a roda no eixe do carro.

Traducións

• Castelán: enclavijar ^(es)
• Portugués: enclaviñar ^(pt)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	acaravillar
Xerundio	acaravillando
Participio	acaravillado, acaravillada, acaravillados, acaravilladas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	acaravillo	acaravillas	acaravilla	acaravillamos	acaravillades	acaravillan
	Copretérito	acaravillaba	acaravillabas	acaravillaba	acaravillabamos	acaravillabades	acaravillaban
	Pretérito	acaravillei	acaravillaches	acaravillou	acaravillamos	acaravillastes	acaravillaron
	Antepretérito	acaravillara	acaravillaras	acaravillara	acaravillaramos	acaravillarades	acaravillaran
	Futuro	acaravillarei	acaravillarás	acaravillará	acaravillaremos	acaravillaredes	acaravillarán
	Pospretérito	acaravillaría	acaravillarías	acaravillaría	acaravillariamos	acaravillariades	acaravillarían
Modo Subxuntivo	Presente	acaraville	acaravilles	acaraville	acaravillemos	acaravilledes	acaravillen
	Pretérito	acaravillase	acaravillases	acaravillase	acaravillásemos	acaravillásedes	acaravillasen
	Futuro	acaravillar	acaravillares	acaravillar	acaravillarmos	acaravillardes	acaravillaren
Modo Imperativo	Afirmativo		acaravilla	acaraville1	acaravillemos	acaravillade	acaravillen1
	Negativo		acaravilles	acaraville1	acaravillemos	acaravilledes	acaravillen1
Infinitivo conxugado		acaravillar	acaravillares	acaravillar	acaravillarmos	acaravillardes	acaravillaren

1 Vostede(s)