mandil

Galego

Mandil do século XVIII, pintura do suízo Jean-Étienne Liotard.

• Pronuncia: /manˈdil/ (AFI)

Substantivo masculino

mandil (sg: mandil; pl: mandís)

1. Peza de roupa que, atada á cintura e ás veces tamén ao pescozo, se pon sobre a outra roupa para non manchala por diante.
   • Exemplo: Os zapateiros levan mandís de coiro.
   • Exemplo: Se vas fregar, pon o mandil.
   • Sinónimos: mantelo.

Traducións

• Francés: tablier ^(fr).
• Inglés: apron ^(en).

Castelán

Substantivo masculino

mandil (sg: mandil; pl: mandiles)

1. Aba, mandil, mantelo, sabelo.
2. Mandil.