vacaloura

Galego

• Pronuncia: /bakaˈlowɾa̝/ (AFI)

Substantivo feminino

vacaloura (sg: vacaloura; pl: vacalouras)

1. (Entomoloxía) Escaravello de gran tamaño da familia Lucanidae, no que o macho se distingue polo tamaño das mandíbulas.
   • Exemplo: Non teño medo ós teus ditos/ nin medo do teu meigallo/ que ando cunha vacaloura/ e catro dentes de allo.
     
     
   • Sinónimos: cabraloura, escornabois, cornetán, corneteira, carouca, carroucho.

Nome científico

• Lucanus cervus

Traducións

• Alemán: Hirschkäfer ^(de)
• Castelán: ciervo volante ^(es)
• Catalán: escanyapolls ^(ca), cérvol volant ^(ca)
• Francés: cerf-volant ^(fr), lucane ^(fr)
• Italiano: cervo volante ^(it)
• Inglés: stag beetle ^(en)
• Albanés: brekazi ^(sq)
• Asturiano: vacalloria ^(ast)
• Búlgaro: бръмбар рогач ^(bg), рогачка ^(bg)
• Chinés: 鍬形蟲 ^(cmn)
• Checo: rohác ^(cs)
• Danés: eghjort ^(da)
• Neerlandés: vliegend hert ^(nl), hertkever ^(nl)
• Esperanto: cervoskarabo ^(eo), kornoskarabo ^(eo)
• Estoniano: põderpõrnikas ^(et)
• Finés: kampasarvinen ^(fi), tammihärkä ^(fi)
• Húngaro: szarvasbogár ^(hu)
• Xaponés: クワガタムシ ^(ja), クワガタ ^(ja)
• Xavanés: kuwangwung ^(jv)
• Coreano: 하늘가재 ^(ko), 사슴벌레 ^(ko)
• Letón: briežvabole ^(lv)
• Lituano: elniaragis ^(lt)
• Macedonio: бач ^(mk)
• Navajo: kʼíneedlíshii adiłhashígíí ^(nv)
• Normando: dgiâbl'ye ^(nrf)
• Ryukyu: ハサン ^(ryu)
• Polaco: jelonek rogacz ^(pl)
• Portugués: vacaloura ^(pt)
• Romanés: rădașcă ^(ro)
• Ruso: жук-олень ^(ru), рогач ^(ru)
• Serbocroata: јеленак ^(sh) ,jelenak ^(sh)
• Eslovaco: rohac ^(sk)
• Sueco: ekoxe ^(sv)
• Turco: makaslıböcek ^(tr), yereşeği ^(tr)
• Vietnamita: kẹp kìm ^(vi), bọ kẹp kìm ^(vi)

Referencias

Camino Noia, María; Benavente Jareño, Pedro (1997). Diccionario de sinónimos da lingua galega. p. 797. Editorial Galaxia. ISBN 9788482881348.