vän

Grafías semellantes:     van

Sueco

• Etimoloxía: do nórdico antigo, vænn 'que dá esperanza'.

• Pronuncia: /vɛnː/ (AFI)

• Escoitar: «vän» (Ficheiro ─ axuda)

Substantivo

vän (sg: vän; pl: vänner)

1. Amigo (persoa coa que se ten unha amizade).

Declinación

Flexión de vän

	Singular		Plural
	Indefinido	Definido	Indefinido	Definido
Nominativo	vän	vännen	vänner	vännerna
Xenitivo	väns	vännens	vänners	vännernas