urdir

Entrada incompleta Esta páxina está marcada para ser completada. Pode axudar no Galizionario completándoa.

Galego

• Etimoloxía: do galego-portugués ordir, do latín vulgar *ōrdīre, do latín ordīrī.

Verbo

urdir

1. ...

Traducións

• Castelán: urdir ^(es)
• Portugués: urdir ^(pt)

Conxugación

Verbo semirregular da 3ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	urdir
Xerundio	urdindo
Participio	urdido, urdida, urdidos, urdidas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	urdo	ordes	orde	urdimos	urdides	orden
	Copretérito	urdía	urdías	urdía	urdiamos	urdiades	urdían
	Pretérito	urdín	urdiches	urdiu	urdimos	urdistes	urdiron
	Antepretérito	urdira	urdiras	urdira	urdiramos	urdirades	urdiran
	Futuro	urdirei	urdirás	urdirá	urdiremos	urdiredes	urdirán
	Pospretérito	urdiría	urdirías	urdiría	urdiriamos	urdiriades	urdirían
Modo Subxuntivo	Presente	urda	urdas	urda	urdamos	urdades	urdan
	Pretérito	urdise	urdises	urdise	urdísemos	urdísedes	urdisen
	Futuro	urdir	urdires	urdir	urdirmos	urdirdes	urdiren
Modo Imperativo	Afirmativo		urde	urda1		urdide	urdan1
	Negativo		urdas	urda1		urdades	urdan1
Infinitivo conxugado		urdir	urdires	urdir	urdirmos	urdirdes	urdiren

1 Vostede(s)

Castelán

Verbo

urdir

1. Urdir.

Portugués

Verbo

urdir

1. Urdir.