uñar

Galego

• Pronuncia: [uˈɲaɾ] (AFI)

Verbo intransitivo

uñar

1. Calcar un animal os seus pezuños nun terreo.
   • Sinónimos: auñar.

Traducións

• Asturiano: auñar ^(ast)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	uñar
Xerundio	uñando
Participio	uñado, uñada, uñados, uñadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	uño	uñas	uña	uñamos	uñades	uñan
	Copretérito	uñaba	uñabas	uñaba	uñabamos	uñabades	uñaban
	Pretérito	uñei	uñaches	uñou	uñamos	uñastes	uñaron
	Antepretérito	uñara	uñaras	uñara	uñaramos	uñarades	uñaran
	Futuro	uñarei	uñarás	uñará	uñaremos	uñaredes	uñarán
	Pospretérito	uñaría	uñarías	uñaría	uñariamos	uñariades	uñarían
Modo Subxuntivo	Presente	uñe	uñes	uñe	uñemos	uñedes	uñen
	Pretérito	uñase	uñases	uñase	uñásemos	uñásedes	uñasen
	Futuro	uñar	uñares	uñar	uñarmos	uñardes	uñaren
Modo Imperativo	Afirmativo		uña	uñe1	uñemos	uñade	uñen1
	Negativo		uñes	uñe1	uñemos	uñedes	uñen1
Infinitivo conxugado		uñar	uñares	uñar	uñarmos	uñardes	uñaren

1 Vostede(s)