transmutar

Galego

• Etimoloxía: do latín transmutare.

• Pronuncia: [tɾans.muˈtaɾ] (AFI)

Verbo transitivo e pronominal

transmutar

1. Cambiar, transformar ou converter unha cousa noutra, ou dun estado ou forma noutro.

Traducións

• Castelán: transmutar ^(es)
• Catalán: transmutar ^(ca)
• Francés: transmuter ^(fr)
• Inglés: transmute ^(en)
• Portugués: transmutar ^(pt)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	transmutar
Xerundio	transmutando
Participio	transmutado, transmutada, transmutados, transmutadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	transmuto	transmutas	transmuta	transmutamos	transmutades	transmutan
	Copretérito	transmutaba	transmutabas	transmutaba	transmutabamos	transmutabades	transmutaban
	Pretérito	transmutei	transmutaches	transmutou	transmutamos	transmutastes	transmutaron
	Antepretérito	transmutara	transmutaras	transmutara	transmutaramos	transmutarades	transmutaran
	Futuro	transmutarei	transmutarás	transmutará	transmutaremos	transmutaredes	transmutarán
	Pospretérito	transmutaría	transmutarías	transmutaría	transmutariamos	transmutariades	transmutarían
Modo Subxuntivo	Presente	transmute	transmutes	transmute	transmutemos	transmutedes	transmuten
	Pretérito	transmutase	transmutases	transmutase	transmutásemos	transmutásedes	transmutasen
	Futuro	transmutar	transmutares	transmutar	transmutarmos	transmutardes	transmutaren
Modo Imperativo	Afirmativo		transmuta	transmute1	transmutemos	transmutade	transmuten1
	Negativo		transmutes	transmute1	transmutemos	transmutedes	transmuten1
Infinitivo conxugado		transmutar	transmutares	transmutar	transmutarmos	transmutardes	transmutaren

1 Vostede(s)