tolear

Galego

• Pronuncia: [to.leˈaɾ] (AFI)

Verbo

tolear

1. Virar tolo, perder o xuízo ou sentido.
2. Gustarlle moito algo a alguén.

Traducións

• Castelán: enloquecer ^(es).
• Alemán: verrückt werden ^(de)
• Inglés: go crazy ^(en)

Verbo transitivo

tolear

1. Provocar que alguén perda o xuízo, o sentido ou a paciencia.
2. Desexar algo ou entusiasmarse con el.

Traducións

• Castelán: enloquecer ^(es).
• Alemán: verrückt machen ^(de).
• Inglés: make someone crazy ^(de).

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	tolear
Xerundio	toleando
Participio	toleado, toleada, toleados, toleadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	toleo	toleas	tolea	toleamos	toleades	tolean
	Copretérito	toleaba	toleabas	toleaba	toleabamos	toleabades	toleaban
	Pretérito	toleei	toleaches	toleou	toleamos	toleastes	tolearon
	Antepretérito	toleara	tolearas	toleara	tolearamos	tolearades	tolearan
	Futuro	tolearei	tolearás	toleará	tolearemos	tolearedes	tolearán
	Pospretérito	tolearía	tolearías	tolearía	toleariamos	toleariades	tolearían
Modo Subxuntivo	Presente	tolee	tolees	tolee	toleemos	toleedes	toleen
	Pretérito	tolease	toleases	tolease	toleásemos	toleásedes	toleasen
	Futuro	tolear	toleares	tolear	tolearmos	toleardes	tolearen
Modo Imperativo	Afirmativo		tolea	tolee1	toleemos	toleade	toleen1
	Negativo		tolees	tolee1	toleemos	toleedes	toleen1
Infinitivo conxugado		tolear	toleares	tolear	tolearmos	toleardes	tolearen

1 Vostede(s)

Castelán

Verbo

tolear

1. Tolear.