teoría ondulatoria

Galego

• Etimoloxía: de teoría e ondulatoria.

• Pronuncia: /te.o.'ɾia̯ oŋ.ðu.la.'to.ɾia̯/ (AFI)

Locución substantiva feminina

teoría ondulatoria

1. (Física) Teoría segundo a cal os diversos fenómenos físicos de interacción e propagación enerxética ou material explícanse asociando unha onda aos corpúsculos elementais que interveñen neles.