subarrendar

Galego

• Etimoloxía: da combinación do prefixo «sub-» e «arrendar».

Verbo transitivo

subarrendar

1. Arrendar aquilo do que se é arrendatario.

Traducións

• Castelán: subarrendar ^(es).
• Francés: sous-louer ^(fr).
• Portugués: subarrendar ^(pt).

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	subarrendar
Xerundio	subarrendando
Participio	subarrendado, subarrendada, subarrendados, subarrendadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	subarrendo	subarrendas	subarrenda	subarrendamos	subarrendades	subarrendan
	Copretérito	subarrendaba	subarrendabas	subarrendaba	subarrendabamos	subarrendabades	subarrendaban
	Pretérito	subarrendei	subarrendaches	subarrendou	subarrendamos	subarrendastes	subarrendaron
	Antepretérito	subarrendara	subarrendaras	subarrendara	subarrendaramos	subarrendarades	subarrendaran
	Futuro	subarrendarei	subarrendarás	subarrendará	subarrendaremos	subarrendaredes	subarrendarán
	Pospretérito	subarrendaría	subarrendarías	subarrendaría	subarrendariamos	subarrendariades	subarrendarían
Modo Subxuntivo	Presente	subarrende	subarrendes	subarrende	subarrendemos	subarrendedes	subarrenden
	Pretérito	subarrendase	subarrendases	subarrendase	subarrendásemos	subarrendásedes	subarrendasen
	Futuro	subarrendar	subarrendares	subarrendar	subarrendarmos	subarrendardes	subarrendaren
Modo Imperativo	Afirmativo		subarrenda	subarrende1	subarrendemos	subarrendade	subarrenden1
	Negativo		subarrendes	subarrende1	subarrendemos	subarrendedes	subarrenden1
Infinitivo conxugado		subarrendar	subarrendares	subarrendar	subarrendarmos	subarrendardes	subarrendaren

1 Vostede(s)