solteirón

Galego

• Etimoloxía: de solteiro e -ón.

• Pronuncia: /sol.tei.'ɾoŋ/ (AFI)

Substantivo

solteirón
(ms: solteirón; mpl: solteiróns; fs: solteirona; fpl: solteironas)

1. Persoa solteira que ten xa unha certa idade e que aínda permanece solteira.
   • Exemplo: A rapaza casou cun solteirón que tiña moitos cartos.
     
     .