romper
Aparencia
Galego
Etimoloxía: do galego-portugués romper, do latín rumpĕre.
Pronuncia: /romˈpeɾ/ (AFI)
romper
- Quebrar ou dividir físicamente algo en anacos, podendo estes chegar a separarse ou non.
- Estragar ou destruír algo e deixalo inservible.
- Facer que cese, interromper ou por fin a un proceso, unha relación ou unha situación.
- Interromper ou separar a continuidade de algo, especialmente un líquido.
- Deixar de cumprir algunha norma ou acordo.
- Superar algún tipo de límite ou marca.
- Desgarrar algo.
- Preparar un terreo, limpándoo e cavándoo a fondo, para cultivalo por primeira vez.
romper
- Facerse algo anacos, podendo estes separarse ou non.
- Quedar algo inservible.
- Cesar e quedar anulado un proceso, unha relación ou unha situación.
- Comezar algo de forma repentina ou brusca.
- Abrirse paso por algún sitio obstruído.
- Golpear e desfacerse, especialmente as ondas do mar contra algo.
Termos relacionados
Traducións
- Alemán: brechen (de), abreißen (de)
- Castelán: romper (es)
- Francés: rompre (fr)
- Inglés: break (en)
- Portugués: romper (pt)
Conxugación
Verbo regular da 2ª conxugación
| Infinitivo | romper |
| Xerundio | rompendo |
| Participio | roto/rompido, rota/rompida, rotos/rompidos, rotas/rompidas |
| 1 Vostede(s) |
Referencias
- Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para «romper».
- «romper» no DIGALEGO, Ir Indo.