retraducir

Galego

• Etimoloxía: de re- e traducir.

• Pronuncia: /retɾaðuˈθiɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

retraducir

1. Traducir [algo] novamente.

Traducións

• Castelán: retraducir ^(es).

Conxugación

Verbo semirregular da 3ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	retraducir
Xerundio	retraducindo
Participio	retraducido, retraducida, retraducidos, retraducidas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	retraduzo	retraduces	retraduce	retraducimos	retraducides	retraducen
	Copretérito	retraducía	retraducías	retraducía	retraduciamos	retraduciades	retraducían
	Pretérito	retraducín	retraduciches	retraduciu	retraducimos	retraducistes	retraduciron
	Antepretérito	retraducira	retraduciras	retraducira	retraduciramos	retraducirades	retraduciran
	Futuro	retraducirei	retraducirás	retraducirá	retraduciremos	retraduciredes	retraducirán
	Pospretérito	retraduciría	retraducirías	retraduciría	retraduciriamos	retraduciriades	retraducirían
Modo Subxuntivo	Presente	retraduza	retraduzas	retraduza	retraduzamos	retraduzades	retraduzan
	Pretérito	retraducise	retraducises	retraducise	retraducísemos	retraducísedes	retraducisen
	Futuro	retraducir	retraducires	retraducir	retraducirmos	retraducirdes	retraduciren
Modo Imperativo	Afirmativo		retraduce	retraduza1		retraducide	retraduzan1
	Negativo		retraduzas	retraduza1		retraduzades	retraduzan1
Infinitivo conxugado		retraducir	retraducires	retraducir	retraducirmos	retraducirdes	retraduciren

1 Vostede(s)

Castelán

Verbo

retraducir

1. Retraducir.