propalar

Entrada incompleta Esta páxina está marcada para ser completada. Pode axudar no Galizionario completándoa.

Galego

• Etimoloxía: do latín propalāre.

• Pronuncia: /pɾopaˈlaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

propalar

1. (completar)

Traducións

• Portugués: propalar ^(pt)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	propalar
Xerundio	propalando
Participio	propalado, propalada, propalados, propaladas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	propalo	propalas	propala	propalamos	propalades	propalan
	Copretérito	propalaba	propalabas	propalaba	propalabamos	propalabades	propalaban
	Pretérito	propalei	propalaches	propalou	propalamos	propalastes	propalaron
	Antepretérito	propalara	propalaras	propalara	propalaramos	propalarades	propalaran
	Futuro	propalarei	propalarás	propalará	propalaremos	propalaredes	propalarán
	Pospretérito	propalaría	propalarías	propalaría	propalariamos	propalariades	propalarían
Modo Subxuntivo	Presente	propale	propales	propale	propalemos	propaledes	propalen
	Pretérito	propalase	propalases	propalase	propalásemos	propalásedes	propalasen
	Futuro	propalar	propalares	propalar	propalarmos	propalardes	propalaren
Modo Imperativo	Afirmativo		propala	propale1	propalemos	propalade	propalen1
	Negativo		propales	propale1	propalemos	propaledes	propalen1
Infinitivo conxugado		propalar	propalares	propalar	propalarmos	propalardes	propalaren

1 Vostede(s)

Portugués

• Etimoloxía: do latín propalāre.

Verbo

propalar

1. Propalar.