nucleón
|
Grafías semellantes: nucleon , nucléon |
Galego
Etimoloxía: De núcleo + -ón.
Pronuncia: /nu.kle.ˈoŋ/ (AFI)
Substantivo masculino
nucleón
(sg: nucleón; pl: nucleóns)
- (Física) e (Química) Nome das partículas subatómicas que forman o núcleo dos átomos, o protón e o neutrón. O número de protóns (que teñen carga positiva) máis o número de neutróns (que teñen carga neutra) constitúen o número másico dun átomo.
Traducións
- Alemán: Nukleon (de).
- Baixo alemán: nukleon (nds)
- Bosníaco: nukleon (bs)
- Bretón: nukleon (br), nukleonenn (br)
- Castelán: nucleón (es).
- Catalán: nucleó (ca)
- Checo: nukleon (cs)
- Chinés: 核子 (zh)
- Danés: nukleon (da)
- Eslovaco: nukleón (sk)
- Esloveno: nukleon (sl)
- Esperanto: nukleono (eo)
- Finés: nukleoni (fi)
- Francés: nucléon (fr).
- Hebreo: נוקליאון (he)
- Húngaro: nukleon (hu)
- Ido: nukleo (io)
- Inglés: nucleon (en).
- Irlandés: núicléón (ga)
- Islandés: kjarneind (is)
- Italiano: nucleone (it).
- Lituano: nukleonas (lt)
- Neerlandés: nucleon (nl)
- Polaco: nukleon (pl)
- Portugués: nucleon (pt), nucleão (pt).
- Ruso: нуклон (ru)
- Sueco: nukleon (sv).
- Ucraíno: нуклон (uk)
- Urdú: مرکزیہ (ur)
- Vasco: nukleoi (eu)
- Xaponés: 核子 (ja)
.