matricular

Galego

• Etimoloxía: de «matrícula».

Verbo pronominal

matricularse

1. Inscribirse nunha matrícula.

Traducións

• Castelán: matricularse ^(es).

Verbo transitivo

matricular

1. Inscribir [algo ou alguén] nunha matrícula.

Traducións

• Castelán: matricular ^(es).

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	matricular
Xerundio	matriculando
Participio	matriculado, matriculada, matriculados, matriculadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	matriculo	matriculas	matricula	matriculamos	matriculades	matriculan
	Copretérito	matriculaba	matriculabas	matriculaba	matriculabamos	matriculabades	matriculaban
	Pretérito	matriculei	matriculaches	matriculou	matriculamos	matriculastes	matricularon
	Antepretérito	matriculara	matricularas	matriculara	matricularamos	matricularades	matricularan
	Futuro	matricularei	matricularás	matriculará	matricularemos	matricularedes	matricularán
	Pospretérito	matricularía	matricularías	matricularía	matriculariamos	matriculariades	matricularían
Modo Subxuntivo	Presente	matricule	matricules	matricule	matriculemos	matriculedes	matriculen
	Pretérito	matriculase	matriculases	matriculase	matriculásemos	matriculásedes	matriculasen
	Futuro	matricular	matriculares	matricular	matricularmos	matriculardes	matricularen
Modo Imperativo	Afirmativo		matricula	matricule1	matriculemos	matriculade	matriculen1
	Negativo		matricules	matricule1	matriculemos	matriculedes	matriculen1
Infinitivo conxugado		matricular	matriculares	matricular	matricularmos	matriculardes	matricularen

1 Vostede(s)

Castelán

• Etimoloxía: de «matrícula».

Verbo pronominal

matricularse

1. Matricularse.

Verbo transitivo

matricular

1. Matricular.