madeirar

Galego

• Etimoloxía: de madeira.

• Pronuncia: [ maðejˈɾaɾ ] (AFI)

Verbo transitivo

madeirar

1. Revestir unha superficie de madeira.
2. Construír o madeirame dunha construción.

Traducións

• Castelán: enmaderar ^(es)
• Neerlandés: betimmeren ^(nl), beschieten ^(nl)
• Portugués: madeirar ^(pt)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	madeirar
Xerundio	madeirando
Participio	madeirado, madeirada, madeirados, madeiradas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	madeiro	madeiras	madeira	madeiramos	madeirades	madeiran
	Copretérito	madeiraba	madeirabas	madeiraba	madeirabamos	madeirabades	madeiraban
	Pretérito	madeirei	madeiraches	madeirou	madeiramos	madeirastes	madeiraron
	Antepretérito	madeirara	madeiraras	madeirara	madeiraramos	madeirarades	madeiraran
	Futuro	madeirarei	madeirarás	madeirará	madeiraremos	madeiraredes	madeirarán
	Pospretérito	madeiraría	madeirarías	madeiraría	madeirariamos	madeirariades	madeirarían
Modo Subxuntivo	Presente	madeire	madeires	madeire	madeiremos	madeiredes	madeiren
	Pretérito	madeirase	madeirases	madeirase	madeirásemos	madeirásedes	madeirasen
	Futuro	madeirar	madeirares	madeirar	madeirarmos	madeirardes	madeiraren
Modo Imperativo	Afirmativo		madeira	madeire1	madeiremos	madeirade	madeiren1
	Negativo		madeires	madeire1	madeiremos	madeiredes	madeiren1
Infinitivo conxugado		madeirar	madeirares	madeirar	madeirarmos	madeirardes	madeiraren

1 Vostede(s)

Portugués

• Etimoloxía: de madeira.

Verbo

madeirar

1. Madeirar.