koilara
Vasco
Substantivo
koilara
Declinación
| Declinación de koilara (inanimado, rematado en -a) | |||
|---|---|---|---|
| indefinido | singular | plural | |
| absolutivo | koilara | koilara | koilarak |
| ergativo | koilarak | koilarak | koilarek |
| dativo | koilarari | koilarari | koilarei |
| xenitivo | koilararen | koilararen | koilaren |
| comitativo | koilararekin | koilararekin | koilarekin |
| causativo | koilararengatik | koilararengatik | koilarengatik |
| benefactivo | koilararentzat | koilararentzat | koilarentzat |
| instrumental | koilaraz | koilaraz | koilarez |
| inesivo | koilaratan | koilaran | koilaretan |
| locativo | koilaratako | koilarako | koilaretako |
| adlativo | koilaratara | koilarara | koilaretara |
| adlativo terminal |
koilarataraino | koilararaino | koilaretaraino |
| adlativo de aproximación |
koilaratarantz | koilararantz | koilaretarantz |
| adlativo destinativo |
koilaratarako | koilararako | koilaretarako |
| ablativo | koilaratatik | koilaratik | koilaretatik |
| partitivo | koilararik | — | — |
| prolativo | koilaratzat | — | — |