intuír

Grafías semellantes:     intuir

Galego

• Etimoloxía: do latín intuēri.

• Pronuncia: /intuˈiɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

intuír

1. ...

Traducións

• Castelán: intuir ^(es).
• Inglés: intuit ^(en).
• Portugués: intuir ^(pt).

Conxugación

Verbo semirregular da 3ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	intuír
Xerundio	intuíndo
Participio	intuído, intuída, intuídos, intuídas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	intúo	intúes	intúe	intuímos	intuídes	intúen
	Copretérito	intuía	intuías	intuía	intuiamos	intuiades	intuían
	Pretérito	intuín	intuíches	intuíu	intuímos	intuístes	intuíron
	Antepretérito	intuíra	intuíras	intuíra	intuiramos	intuirades	intuíran
	Futuro	intuirei	intuirás	intuirá	intuiremos	intuiredes	intuirán
	Pospretérito	intuiría	intuirías	intuiría	intuiriamos	intuiriades	intuirían
Modo Subxuntivo	Presente	intúa	intúas	intúa	intuamos	intuades	intúan
	Pretérito	intuíse	intuíses	intuíse	intuísemos	intuísedes	intuísen
	Futuro	intuír	intuíres	intuír	intuírmos	intuírdes	intuíren
Modo Imperativo	Afirmativo		intúe	intúa1		intuíde	intúan1
	Negativo		intúas	intúa1		intuades	intúan1
Infinitivo conxugado		intuír	intuíres	intuír	intuírmos	intuírdes	intuíren

1 Vostede(s)