imprecación

Galego

• Etimoloxía: do latín imprecatĭōne.

• Pronuncia: /impɾekaˈθjoŋ/ (AFI)

Substantivo feminino

imprecación (sg: imprecación; pl: imprecacións)

1. Acto e efecto de imprecar.
2. Maldición.
3. Facer unha súplica.

Traducións

• Castelán: imprecación ^(es).
• Francés: imprécation ^(fr).

Traducións

1. Maldición.

Alemán: Fluch (de) m Castelán: imprecación (es)

Francés: imprécation (fr) f Portugués: imprecação (pt)

Castelán

• Etimoloxía: do latín imprecatĭōne.

Substantivo feminino

imprecación (sg: imprecación; pl: imprecaciones)

1. Imprecación.