hund
Inglés antigo
Etimoloxía: do protoxermánico *hundaz.
Pronuncia: /hund/ (AFI)
Substantivo masculino
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| nominativo | hund | hundas |
| acusativo | hund | hundas |
| xenitivo | hundes | hunda |
| dativo | hunde | hundum |
hund
Sueco
Substantivo
hund (sg: hund; pl: hundar)