expurgar

Galego

• Etimoloxía: do latín expurgāre.

• Pronuncia: /ekspuɾˈɣaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

expurgar

1. Eliminar algo que é inútil ou prexudicial, especialmente nun escrito, palabras ou frases, incoherentes, erróneas ou inconvenientes.

Termos relacionados

• expurgación
• expurgatorio

Traducións

• Castelán: expurgar ^(es)
• Portugués: expurgar ^(pt)

Conxugación

Verbo semirregular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	expurgar
Xerundio	expurgando
Participio	expurgado, expurgada, expurgados, expurgadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	expurgo	expurgas	expurga	expurgamos	expurgades	expurgan
	Copretérito	expurgaba	expurgabas	expurgaba	expurgabamos	expurgabades	expurgaban
	Pretérito	expurguei	expurgaches	expurgou	expurgamos	expurgastes	expurgaron
	Antepretérito	expurgara	expurgaras	expurgara	expurgaramos	expurgarades	expurgaran
	Futuro	expurgarei	expurgarás	expurgará	expurgaremos	expurgaredes	expurgarán
	Pospretérito	expurgaría	expurgarías	expurgaría	expurgariamos	expurgariades	expurgarían
Modo Subxuntivo	Presente	expurgue	expurgues	expurgue	expurguemos	expurguedes	expurguen
	Pretérito	expurgase	expurgases	expurgase	expurgásemos	expurgásedes	expurgasen
	Futuro	expurgar	expurgares	expurgar	expurgarmos	expurgardes	expurgaren
Modo Imperativo	Afirmativo		expurga	expurgue1	expurguemos	expurgade	expurguen1
	Negativo		expurgues	expurgue1	expurguemos	expurguedes	expurguen1
Infinitivo conxugado		expurgar	expurgares	expurgar	expurgarmos	expurgardes	expurgaren

1 Vostede(s)

Referencias

• Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para «expurgar».
• «expurgar» no DIGALEGO, Ir Indo.