exornar

Galego

• Etimoloxía: do latín exornare.

• Pronuncia: /ɛksoɾˈnaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

exornar

1. Facer algo fermoso ou máis fermoso.
2. Adornar a linguaxe.

Sinónimos

• adornar, embelecer

Traducións

• Castelán: exornar ^(es)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	exornar
Xerundio	exornando
Participio	exornado, exornada, exornados, exornadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	exorno	exornas	exorna	exornamos	exornades	exornan
	Copretérito	exornaba	exornabas	exornaba	exornabamos	exornabades	exornaban
	Pretérito	exornei	exornaches	exornou	exornamos	exornastes	exornaron
	Antepretérito	exornara	exornaras	exornara	exornaramos	exornarades	exornaran
	Futuro	exornarei	exornarás	exornará	exornaremos	exornaredes	exornarán
	Pospretérito	exornaría	exornarías	exornaría	exornariamos	exornariades	exornarían
Modo Subxuntivo	Presente	exorne	exornes	exorne	exornemos	exornedes	exornen
	Pretérito	exornase	exornases	exornase	exornásemos	exornásedes	exornasen
	Futuro	exornar	exornares	exornar	exornarmos	exornardes	exornaren
Modo Imperativo	Afirmativo		exorna	exorne1	exornemos	exornade	exornen1
	Negativo		exornes	exorne1	exornemos	exornedes	exornen1
Infinitivo conxugado		exornar	exornares	exornar	exornarmos	exornardes	exornaren

1 Vostede(s)