esnacar

Galego

• Pronuncia: [esnaˈkaɾ] (AFI)

Verbo transitivo e pronominal

esnacar

1. Desfacer(se) algo en anacos.
   • Sinónimos: despezar, destruír, escachar, esnaquizar.

Traducións

• Alemán: umreißen ^(de).
• Castelán: destruir ^(es).
• Francés: détruire ^(fr).
• Inglés: destroy ^(en).
• Italiano: distruggere ^(it).
• Portugués: destruir ^(pt).

Conxugación

Verbo semirregular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	esnacar
Xerundio	esnacando
Participio	esnacado, esnacada, esnacados, esnacadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	esnaco	esnacas	esnaca	esnacamos	esnacades	esnacan
	Copretérito	esnacaba	esnacabas	esnacaba	esnacabamos	esnacabades	esnacaban
	Pretérito	esnaquei	esnacaches	esnacou	esnacamos	esnacastes	esnacaron
	Antepretérito	esnacara	esnacaras	esnacara	esnacaramos	esnacarades	esnacaran
	Futuro	esnacarei	esnacarás	esnacará	esnacaremos	esnacaredes	esnacarán
	Pospretérito	esnacaría	esnacarías	esnacaría	esnacariamos	esnacariades	esnacarían
Modo Subxuntivo	Presente	esnaque	esnaques	esnaque	esnaquemos	esnaquedes	esnaquen
	Pretérito	esnacase	esnacases	esnacase	esnacásemos	esnacásedes	esnacasen
	Futuro	esnacar	esnacares	esnacar	esnacarmos	esnacardes	esnacaren
Modo Imperativo	Afirmativo		esnaca	esnaque1	esnaquemos	esnacade	esnaquen1
	Negativo		esnaques	esnaque1	esnaquemos	esnaquedes	esnaquen1
Infinitivo conxugado		esnacar	esnacares	esnacar	esnacarmos	esnacardes	esnacaren

1 Vostede(s)