epigrafía

Galego

Inscrición na porta lateral de Santa María a Nova, en Noia

• Etimoloxía: de epígrafe e -ía.

• Pronuncia: /epiɣɾaˈfia/ (AFI)

Substantivo feminino

epigrafía (sg: epigrafía; pl: epigrafías)

1. (Historia, Arqueoloxía) Disciplina que estuda as inscricións gravadas sobre soportes perdurables, como pedra, metal, cerámica, madeira ou outros materials duros.
   • Exemplo: A epigrafía permite coñecer nomes, cargos, datas e fórmulas relixiosas conservadas en antigas inscricións.
     
     
2. Estudo da lectura, interpretación, datación, clasificación e contextualización das inscricións antigas ou históricas.
   • Exemplo: A especialista en epigrafía analizou a forma das letras e o soporte da inscrición.
     
     
3. Conxunto de inscricións propio dun período, territorio, cultura, monumento ou grupo histórico.
   • Exemplo: A epigrafía romana de Galicia conserva datos valiosos sobre a organización social da época.
     
     

Termos relacionados

• epígrafe
• epigráfico
• epigrafista
• epigrafar
• anepígrafo

Traducións

• Alemán: Epigraphik ^(de), Epigraphie ^(de)
• Castelán: epigrafía ^(es)
• Catalán: epigrafia ^(ca)
• Finés: epigrafia ^(fi)
• Francés: épigraphie ^(fr)
• Inglés: epigraphy ^(en), epigraphics ^(en)
• Italiano: epigrafia ^(it)
• Neerlandés: epigrafie ^(nl)
• Portugués: epigrafia ^(pt)
• Vasco: epigrafia ^(eu)
• Ruso: эпиграфика ^(ru), эпиграфия ^(ru)
• Chinés: 金石学 ^(zh), 铭文学 ^(zh)

Referencias

• Definicións no Dicionario da Real Academia Galega para epigrafía.

• «epigrafía» no DIGALEGO, Ir Indo.

Castelán

• Etimoloxía: de epígrafe e -ía.

Substantivo feminino

epigrafía (sg: epigrafía; pl: epigrafías)

1. Epigrafía.