enfermar

Galego

• Etimoloxía: do latín infirmare, presente activo infinitivo de infirmo.

• Pronuncia: /eɱ.feɾˈmaɾ/ (AFI)

Verbo intransitivo

enfermar

1. Contraer unha enfermidade.

Traducións

• Castelán: enfermar ^(es).

Verbo transitivo

enfermar

1. Causar unha enfermidade.

Traducións

• Castelán: enfermar ^(es).

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	enfermar
Xerundio	enfermando
Participio	enfermado, enfermada, enfermados, enfermadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	enfermo	enfermas	enferma	enfermamos	enfermades	enferman
	Copretérito	enfermaba	enfermabas	enfermaba	enfermabamos	enfermabades	enfermaban
	Pretérito	enfermei	enfermaches	enfermou	enfermamos	enfermastes	enfermaron
	Antepretérito	enfermara	enfermaras	enfermara	enfermaramos	enfermarades	enfermaran
	Futuro	enfermarei	enfermarás	enfermará	enfermaremos	enfermaredes	enfermarán
	Pospretérito	enfermaría	enfermarías	enfermaría	enfermariamos	enfermariades	enfermarían
Modo Subxuntivo	Presente	enferme	enfermes	enferme	enfermemos	enfermedes	enfermen
	Pretérito	enfermase	enfermases	enfermase	enfermásemos	enfermásedes	enfermasen
	Futuro	enfermar	enfermares	enfermar	enfermarmos	enfermardes	enfermaren
Modo Imperativo	Afirmativo		enferma	enferme1	enfermemos	enfermade	enfermen1
	Negativo		enfermes	enferme1	enfermemos	enfermedes	enfermen1
Infinitivo conxugado		enfermar	enfermares	enfermar	enfermarmos	enfermardes	enfermaren

1 Vostede(s)

Castelán

Verbo transitivo e intransitivo

enfermar

1. Enfermar.