embaular

Galego

Verbo transitivo

embaular

1. Meter ou gardar [algo] nun baúl.

Conxugación

Verbo semirregular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	embaular
Xerundio	embaulando
Participio	embaulado, embaulada, embaulados, embauladas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	embaúlo	embaúlas	embaúla	embaulamos	embaulades	embaúlan
	Copretérito	embaulaba	embaulabas	embaulaba	embaulabamos	embaulabades	embaulaban
	Pretérito	embaulei	embaulaches	embaulou	embaulamos	embaulastes	embaularon
	Antepretérito	embaulara	embaularas	embaulara	embaularamos	embaularades	embaularan
	Futuro	embaularei	embaularás	embaulará	embaularemos	embaularedes	embaularán
	Pospretérito	embaularía	embaularías	embaularía	embaulariamos	embaulariades	embaularían
Modo Subxuntivo	Presente	embaúle	embaúles	embaúle	embaulemos	embauledes	embaúlen
	Pretérito	embaulase	embaulases	embaulase	embaulásemos	embaulásedes	embaulasen
	Futuro	embaular	embaulares	embaular	embaularmos	embaulardes	embaularen
Modo Imperativo	Afirmativo		embaúla	embaúle1		embaulade	embaúlen1
	Negativo		embaúles	embaúle1		embauledes	embaúlen1
Infinitivo conxugado		embaular	embaulares	embaular	embaularmos	embaulardes	embaularen

1 Vostede(s)

Traducións

• Castelán: embaular ^(es).

Castelán

Verbo transitivo

embaular

1. Embaular.