desenraizar

Galego

• Etimoloxía: de enraizar e o prefixo des-.

• Pronuncia: /desenraiˈθaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

desenraizar

1. Arrincar unha planta pola raíz.
   • Sinónimos: derraigar.
2. (Figurado) Separar a alguén do seu lugar de orixe até cambiar de costumes.
3. (Figurado) Eliminar ou facer perder un vicio, costume ou crenza.

Sinónimos

• desarraigar

Antónimos

• enraizar

Conxugación

Verbo semirregular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	desenraizar
Xerundio	desenraizando
Participio	desenraizado, desenraizada, desenraizados, desenraizadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	desenraízo	desenraízas	desenraíza	desenraizamos	desenraizades	desenraízan
	Copretérito	desenraizaba	desenraizabas	desenraizaba	desenraizabamos	desenraizabades	desenraizaban
	Pretérito	desenraicei	desenraizaches	desenraizou	desenraizamos	desenraizastes	desenraizaron
	Antepretérito	desenraizara	desenraizaras	desenraizara	desenraizaramos	desenraizarades	desenraizaran
	Futuro	desenraizarei	desenraizarás	desenraizará	desenraizaremos	desenraizaredes	desenraizarán
	Pospretérito	desenraizaría	desenraizarías	desenraizaría	desenraizariamos	desenraizariades	desenraizarían
Modo Subxuntivo	Presente	desenraíce	desenraíces	desenraíce	desenraicemos	desenraicedes	desenraícen
	Pretérito	desenraizase	desenraizases	desenraizase	desenraizásemos	desenraizásedes	desenraizasen
	Futuro	desenraizar	desenraizares	desenraizar	desenraizarmos	desenraizardes	desenraizaren
Modo Imperativo	Afirmativo		desenraíza	desenraíce1		desenraizade	desenraícen1
	Negativo		desenraíces	desenraíce1		desenraicedes	desenraícen1
Infinitivo conxugado		desenraizar	desenraizares	desenraizar	desenraizarmos	desenraizardes	desenraizaren

1 Vostede(s)

Referencias

• Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para «desenraizar».
• «desenraizar» no DIGALEGO, Ir Indo.