desengruñar

Galego

• Etimoloxía: da contracción do prefixo «des-» e «engruñar».

Verbo transitivo

desengruñar

1. Deixar de estar engruñado.
   • Sinónimos: desengoumar, desengueimar.
   • Antónimos: engruñar.

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	desengruñar
Xerundio	desengruñando
Participio	desengruñado, desengruñada, desengruñados, desengruñadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	desengruño	desengruñas	desengruña	desengruñamos	desengruñades	desengruñan
	Copretérito	desengruñaba	desengruñabas	desengruñaba	desengruñabamos	desengruñabades	desengruñaban
	Pretérito	desengruñei	desengruñaches	desengruñou	desengruñamos	desengruñastes	desengruñaron
	Antepretérito	desengruñara	desengruñaras	desengruñara	desengruñaramos	desengruñarades	desengruñaran
	Futuro	desengruñarei	desengruñarás	desengruñará	desengruñaremos	desengruñaredes	desengruñarán
	Pospretérito	desengruñaría	desengruñarías	desengruñaría	desengruñariamos	desengruñariades	desengruñarían
Modo Subxuntivo	Presente	desengruñe	desengruñes	desengruñe	desengruñemos	desengruñedes	desengruñen
	Pretérito	desengruñase	desengruñases	desengruñase	desengruñásemos	desengruñásedes	desengruñasen
	Futuro	desengruñar	desengruñares	desengruñar	desengruñarmos	desengruñardes	desengruñaren
Modo Imperativo	Afirmativo		desengruña	desengruñe1	desengruñemos	desengruñade	desengruñen1
	Negativo		desengruñes	desengruñe1	desengruñemos	desengruñedes	desengruñen1
Infinitivo conxugado		desengruñar	desengruñares	desengruñar	desengruñarmos	desengruñardes	desengruñaren

1 Vostede(s)