desbaldir

Galego

• Pronuncia: [desβalˈdiɾ] (AFI)

Verbo transitivo

desbaldir

1. Gastar o diñeiro ou outros bens sen xeito ningún.

Sinónimos

• desbaratar, dilapidar, disipar, malgastar

Termos relacionados

• desbaldidor

Traducións

• Castelán: derrochar ^(es)
• Chinés: 浪费 ^(zh)
• Francés: gaspiller ^(fr)
• Inglés: squander ^(en)
• Italiano: sprecare ^(it)
• Portugués: esbanjar ^(pt)

Conxugación

Verbo regular da 3ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	desbaldir
Xerundio	desbaldindo
Participio	desbaldido, desbaldida, desbaldidos, desbaldidas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	desbaldo	desbaldes	desbalde	desbaldimos	desbaldides	desbalden
	Copretérito	desbaldía	desbaldías	desbaldía	desbaldiamos	desbaldiades	desbaldían
	Pretérito	desbaldín	desbaldiches	desbaldiu	desbaldimos	desbaldistes	desbaldiron
	Antepretérito	desbaldira	desbaldiras	desbaldira	desbaldiramos	desbaldirades	desbaldiran
	Futuro	desbaldirei	desbaldirás	desbaldirá	desbaldiremos	desbaldiredes	desbaldirán
	Pospretérito	desbaldiría	desbaldirías	desbaldiría	desbaldiriamos	desbaldiriades	desbaldirían
Modo Subxuntivo	Presente	desbalda	desbaldas	desbalda	desbaldamos	desbaldades	desbaldan
	Pretérito	desbaldise	desbaldises	desbaldise	desbaldísemos	desbaldísedes	desbaldisen
	Futuro	desbaldir	desbaldires	desbaldir	desbaldirmos	desbaldirdes	desbaldiren
Modo Imperativo	Afirmativo		desbalde	desbalda1		desbaldide	desbaldan1
	Negativo		desbaldas	desbalda1		desbaldades	desbaldan1
Infinitivo conxugado		desbaldir	desbaldires	desbaldir	desbaldirmos	desbaldirdes	desbaldiren

1 Vostede(s)