cristalizador

Galego

• Etimoloxía: de cristalizar.

• Pronuncia: /kɾistaliθaˈðoɾ/ (AFI)

Substantivo masculino

cristalizador (sg: cristalizador; pl: cristalizadores)

1. (Química) Recipiente de vidro, cilíndrico e pouco profundo no que se producen cristalizacións nun laboratorio.

Traducións

• Alemán: Kristallisierschale ^(de), Kristallisator ^(de)
• Castelán: cristalizador ^(es)
• Catalán: cristal·litzador ^(ca)
• Francés: cristallisoir ^(fr)
• Inglés: crystallizer ^(en)
• Italiano: cristallizzatore ^(it)
• Portugués: cristalizador ^(pt)
• Ruso: кристаллизатор ^(ru)