conxurar

Galego

• Etimoloxía: do latín coniurāre.

• Pronuncia: /konʃuˈɾaɾ/ (AFI)

Verbo pronominal

conxurarse

1. Unirse [varias persoas] en segredo para actuar contra alguén.

Traducións

• Castelán: conjurar ^(es).
• Portugués: conjurar ^(pt).

Verbo transitivo

conxurar

1. Realizar [un conxuro].

Traducións

• Castelán: conjurar ^(es).
• Portugués: conjurar ^(pt).

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	conxurar
Xerundio	conxurando
Participio	conxurado, conxurada, conxurados, conxuradas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	conxuro	conxuras	conxura	conxuramos	conxurades	conxuran
	Copretérito	conxuraba	conxurabas	conxuraba	conxurabamos	conxurabades	conxuraban
	Pretérito	conxurei	conxuraches	conxurou	conxuramos	conxurastes	conxuraron
	Antepretérito	conxurara	conxuraras	conxurara	conxuraramos	conxurarades	conxuraran
	Futuro	conxurarei	conxurarás	conxurará	conxuraremos	conxuraredes	conxurarán
	Pospretérito	conxuraría	conxurarías	conxuraría	conxurariamos	conxurariades	conxurarían
Modo Subxuntivo	Presente	conxure	conxures	conxure	conxuremos	conxuredes	conxuren
	Pretérito	conxurase	conxurases	conxurase	conxurásemos	conxurásedes	conxurasen
	Futuro	conxurar	conxurares	conxurar	conxurarmos	conxurardes	conxuraren
Modo Imperativo	Afirmativo		conxura	conxure1	conxuremos	conxurade	conxuren1
	Negativo		conxures	conxure1	conxuremos	conxuredes	conxuren1
Infinitivo conxugado		conxurar	conxurares	conxurar	conxurarmos	conxurardes	conxuraren

1 Vostede(s)