convalecer

Galego

• Etimoloxía: do latín convalescĕre, 'fortalecerse', 'gañar forzas'.

• Pronuncia: /kom.ba.le.'θeɾ/ ou /kom.ba.le.'seɾ/ (AFI)

Verbo intransitivo

convalecer

1. Recuperar pouco a pouco a saúde despois de sufrir un accidente ou pasar unha enfermidade.

Conxugación

Verbo semirregular da 2ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	convalecer
Xerundio	convalecendo
Participio	convalecido, convalecida, convalecidos, convalecidas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	convalezo	convaleces	convalece	convalecemos	convalecedes	convalecen
	Copretérito	convalecía	convalecías	convalecía	convaleciamos	convaleciades	convalecían
	Pretérito	convalecín	convaleciches	convaleceu	convalecemos	convalecestes	convaleceron
	Antepretérito	convalecera	convaleceras	convalecera	convaleceramos	convalecerades	convaleceran
	Futuro	convalecerei	convalecerás	convalecerá	convaleceremos	convaleceredes	convalecerán
	Pospretérito	convalecería	convalecerías	convalecería	convaleceriamos	convaleceriades	convalecerían
Modo Subxuntivo	Presente	convaleza	convalezas	convaleza	convalezamos	convalezades	convalezan
	Pretérito	convalecese	convaleceses	convalecese	convalecésemos	convalecésedes	convalecesen
	Futuro	convalecer	convaleceres	convalecer	convalecermos	convalecerdes	convaleceren
Modo Imperativo	Afirmativo		convalece	convaleza1	convalezamos	convalecede	convalezan1
	Negativo		convalezas	convaleza1	convalezamos	convalezades	convalezan1
Infinitivo conxugado		convalecer	convaleceres	convalecer	convalecermos	convalecerdes	convaleceren

1 Vostede(s)

Traducións

• Alemán: genesen ^(de)
• Castelán: convalecer ^(es)
• Catalán: convalir ^(ca)
• Francés: se remettre ^(fr)
• Vasco: akonpaletzea ^(eu)
• Portugués: convalescer ^(pt)