clima
Galego
Etimoloxía: do latín clima, e exte do grego antigo κλίμα klíma, 'inclinación', 'pendente'.
Pronuncia: /ˈkli.ma̯/ (AFI)
Substantivo masculino
clima
(sg: clima; pl: climas)
- (Xeografía) Condicións atmosféricas como a temperatura, a presión do ar, a humidade, as precipitacións, a presenza ou a ausencia do sol, os ventos, etc. presentes nun lugar, rexión, país, etc.
Termos relacionados
clima alpino, clima árido, clima ártico, clima atlántico, clima boreal, clima continental, clima extremo, clima local, clima mediterráneo, clima oceánico, climático, climatización, climatizar, climatoloxía, climatolóxico, climatoterapia, climograma
Traducións
- Africáner: klimaat (af)
- Albanés: klimë (sq)
- Alemán: Klima (de)
- Árabe: مناخ (ar)
- Castelán: clima (es)
- Catalán: clima (ca)
- Checo: klima (cs)
- Danés: klima (da)
- Esperanto: klimato (eo)
- Estremeño: clima (ext)
- Feroés: veðurlag (fo), líkindi (fo)
- Finés: ilmasto (fi)
- Francés: climat (fr)
- Grego: κλίμα (el)
- Ido: klimato (io)
- Inglés: climate (en)
- Irlandés: clíoma (ga)
- Italiano: clima (it), aria (it)
- Latín: clima (la)
- Malaio: iklim (ms)
- Neerlandés: klimaat (nl)
- Occitano: clima (oc)
- Papiamento: klima (pap)
- Portugués: clima (pt)
- Ruso: климат (ru)
- Saami do norte: dálkkádat (se)
- Sueco: klimat (sv)
- Turco: iklim (tr)
- Tsolyáni: srikátlikh (tsolyáni)