contexto

Galego

• Etimoloxía: do latín contextus, "unión, conexión, tecido", derivado de contexere, "tecer xunto, enlazar".

• Pronuncia: /konˈtɛksto/ (AFI)

Substantivo masculino

contexto (sg: contexto; pl: contextos)

1. Conxunto de palabras, frases, ideas ou feitos que rodean unha expresión, fragmento, enunciado ou pasaxe dun texto ou discurso, e que axudan a entender o seu sentido.
   • Exemplo: Sen coñecer o contexto, aquela frase podía interpretarse mal.
     
     
2. Conxunto de circunstancias, condicións, feitos ou datos que rodean un acontecemento, situación, proceso ou comportamento e contribúen a explicalo.
   • Exemplo: O contexto social axuda a comprender a decisión que tomou.
     
     
3. Medio, marco ou contorno no que se produce, desenvolve ou interpreta algo.
   • Exemplo: A obra debe lerse no contexto cultural en que foi escrita.
     
     

Termos relacionados

• contextual
• contexto fonético
• contexto cultural

Traducións

• Alemán: Kontext ^(de), Zusammenhang ^(de)
• Castelán: contexto ^(es)
• Catalán: context ^(ca)
• Francés: contexte ^(fr)
• Inglés: context ^(en)
• Italiano: contesto ^(it)
• Portugués: contexto ^(pt)
• Ruso: контекст ^(ru)
• Chinés: 语境 ^(zh), 背景 ^(zh)

Referencias

• «contexto» no DIGALEGO, Ir Indo.