cavón

do Galizionario, dicionario galego na Internet.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

Galego

Open book 01.png Substantivo masculino

cavón

  1. Ferramenta formada por un mango longo rematado en 3-4 dentes formando un ángulo, que se utiliza para saca-lo esterco das cortes. Sin. gadaño, picaña, raño.
  2. Por ext., pela de esterco que se cole con esta ferramenta. Sin. chota, palloco, terrón.
  3. Bufo. O nome vén por onomatopea da voz desta ave: cavar, cavar, coa que se cre que agoira a morte dalgún veciño, en referencia a ter que cava-la súa fosa.