bracuñar

Galego

• Pronuncia: [ bɾakuˈɲaɾ ] (AFI)

Verbo intransitivo

bracuñar

1. Tremer a causa do frío.

Sinónimos

• tremelicar
• aterecer
• entanguecer
• tremar
• tremelicar
• tremer

Traducións

• Castelán: tiritar ^(es)
• Francés: trembler ^(fr), frissonner ^(fr), grelotter ^(fr)
• Inglés: shiver ^(en)
• Portugués: tiritar ^(pt)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	bracuñar
Xerundio	bracuñando
Participio	bracuñado, bracuñada, bracuñados, bracuñadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	bracuño	bracuñas	bracuña	bracuñamos	bracuñades	bracuñan
	Copretérito	bracuñaba	bracuñabas	bracuñaba	bracuñabamos	bracuñabades	bracuñaban
	Pretérito	bracuñei	bracuñaches	bracuñou	bracuñamos	bracuñastes	bracuñaron
	Antepretérito	bracuñara	bracuñaras	bracuñara	bracuñaramos	bracuñarades	bracuñaran
	Futuro	bracuñarei	bracuñarás	bracuñará	bracuñaremos	bracuñaredes	bracuñarán
	Pospretérito	bracuñaría	bracuñarías	bracuñaría	bracuñariamos	bracuñariades	bracuñarían
Modo Subxuntivo	Presente	bracuñe	bracuñes	bracuñe	bracuñemos	bracuñedes	bracuñen
	Pretérito	bracuñase	bracuñases	bracuñase	bracuñásemos	bracuñásedes	bracuñasen
	Futuro	bracuñar	bracuñares	bracuñar	bracuñarmos	bracuñardes	bracuñaren
Modo Imperativo	Afirmativo		bracuña	bracuñe1	bracuñemos	bracuñade	bracuñen1
	Negativo		bracuñes	bracuñe1	bracuñemos	bracuñedes	bracuñen1
Infinitivo conxugado		bracuñar	bracuñares	bracuñar	bracuñarmos	bracuñardes	bracuñaren

1 Vostede(s)