bortelar

Galego

Verbo

bortelar

1. Limpar unha mistura cun bortel.

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	bortelar
Xerundio	bortelando
Participio	bortelado, bortelada, bortelados, borteladas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	bortelo	bortelas	bortela	bortelamos	bortelades	bortelan
	Copretérito	bortelaba	bortelabas	bortelaba	bortelabamos	bortelabades	bortelaban
	Pretérito	bortelei	bortelaches	bortelou	bortelamos	bortelastes	bortelaron
	Antepretérito	bortelara	bortelaras	bortelara	bortelaramos	bortelarades	bortelaran
	Futuro	bortelarei	bortelarás	bortelará	bortelaremos	bortelaredes	bortelarán
	Pospretérito	bortelaría	bortelarías	bortelaría	bortelariamos	bortelariades	bortelarían
Modo Subxuntivo	Presente	bortele	borteles	bortele	bortelemos	borteledes	bortelen
	Pretérito	bortelase	bortelases	bortelase	bortelásemos	bortelásedes	bortelasen
	Futuro	bortelar	bortelares	bortelar	bortelarmos	bortelardes	bortelaren
Modo Imperativo	Afirmativo		bortela	bortele1	bortelemos	bortelade	bortelen1
	Negativo		borteles	bortele1	bortelemos	borteledes	bortelen1
Infinitivo conxugado		bortelar	bortelares	bortelar	bortelarmos	bortelardes	bortelaren

1 Vostede(s)