borrear

Galego

• Etimoloxía: de borra.

• Pronuncia: /boreˈaɾ/ (AFI)

Verbo intransitivo

borrear

1. Presumir con soberbia do que se ten, ou do que se é, ou do que se presume ser ou ter.

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	borrear
Xerundio	borreando
Participio	borreado, borreada, borreados, borreadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	borreo	borreas	borrea	borreamos	borreades	borrean
	Copretérito	borreaba	borreabas	borreaba	borreabamos	borreabades	borreaban
	Pretérito	borreei	borreaches	borreou	borreamos	borreastes	borrearon
	Antepretérito	borreara	borrearas	borreara	borrearamos	borrearades	borrearan
	Futuro	borrearei	borrearás	borreará	borrearemos	borrearedes	borrearán
	Pospretérito	borrearía	borrearías	borrearía	borreariamos	borreariades	borrearían
Modo Subxuntivo	Presente	borree	borrees	borree	borreemos	borreedes	borreen
	Pretérito	borrease	borreases	borrease	borreásemos	borreásedes	borreasen
	Futuro	borrear	borreares	borrear	borrearmos	borreardes	borrearen
Modo Imperativo	Afirmativo		borrea	borree1	borreemos	borreade	borreen1
	Negativo		borrees	borree1	borreemos	borreedes	borreen1
Infinitivo conxugado		borrear	borreares	borrear	borrearmos	borreardes	borrearen

1 Vostede(s)