atamañar

Galego

Verbo

atamañar

1. Darlle o tamaño desexado a unha cousa.

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	atamañar
Xerundio	atamañando
Participio	atamañado, atamañada, atamañados, atamañadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	atamaño	atamañas	atamaña	atamañamos	atamañades	atamañan
	Copretérito	atamañaba	atamañabas	atamañaba	atamañabamos	atamañabades	atamañaban
	Pretérito	atamañei	atamañaches	atamañou	atamañamos	atamañastes	atamañaron
	Antepretérito	atamañara	atamañaras	atamañara	atamañaramos	atamañarades	atamañaran
	Futuro	atamañarei	atamañarás	atamañará	atamañaremos	atamañaredes	atamañarán
	Pospretérito	atamañaría	atamañarías	atamañaría	atamañariamos	atamañariades	atamañarían
Modo Subxuntivo	Presente	atamañe	atamañes	atamañe	atamañemos	atamañedes	atamañen
	Pretérito	atamañase	atamañases	atamañase	atamañásemos	atamañásedes	atamañasen
	Futuro	atamañar	atamañares	atamañar	atamañarmos	atamañardes	atamañaren
Modo Imperativo	Afirmativo		atamaña	atamañe1	atamañemos	atamañade	atamañen1
	Negativo		atamañes	atamañe1	atamañemos	atamañedes	atamañen1
Infinitivo conxugado		atamañar	atamañares	atamañar	atamañarmos	atamañardes	atamañaren

1 Vostede(s)