arrepor

Galego

Verbo pronominal

arrepor

1. Enfrontarse á autoridade [de alguén].
   • Sinónimos: arrepoñerse, repoñerse, reporse, revirarse.

Conxugación

Verbo irregular da 2ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	arrepor
Xerundio	arrepondo
Participio	arreposto, arreposta, arrepostos, arrepostas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	arrepoño	arrepós	arrepón	arrepomos	arrepondes	arrepón
	Copretérito	arrepuña	arrepuñas	arrepuña	arrepuñamos	arrepuñades	arrepuñan
	Pretérito	arrepuxen	arrepuxeches	arrepuxo	arrepuxemos	arrepuxestes	arrepuxeron
	Antepretérito	arrepuxera	arrepuxeras	arrepuxera	arrepuxeramos	arrepuxerades	arrepuxeran
	Futuro	arreporei	arreporás	arreporá	arreporemos	arreporedes	arreporán
	Pospretérito	arreporía	arreporías	arreporía	arreporiamos	arreporiades	arreporían
Modo Subxuntivo	Presente	arrepoña	arrepoñas	arrepoña	arrepoñamos	arrepoñades	arrepoñan
	Pretérito	arrepuxese	arrepuxeses	arrepuxese	arrepuxésemos	arrepuxésedes	arrepuxesen
	Futuro	arrepuxer	arrepuxeres	arrepuxer	arrepuxermos	arrepuxerdes	arrepuxeren
Modo Imperativo	Afirmativo		arrepón	arrepoña1		arreponde	arrepoñan1
	Negativo		arrepoñas	arrepoña1		arrepoñades	arrepoñan1
Infinitivo conxugado		arrepor	arrepores	arrepor	arrepormos	arrepordes	arreporen

1 Vostede(s)