arrear

Galego

• Etimoloxía: do latín arredare.

arrear¹

Verbo transitivo

arrear

1. Poñerlle os arreos ou aparellos aos animais.
   • Exemplo: O panadeiro arreaba o cabalo pola mañanciña para repartir o pan.
     
     

Traducións

• Castelán: arrear ^(es).
• Francés: harnacher ^(fr).
• Portugués: arrear ^(pt).

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	arrear
Xerundio	arreando
Participio	arreado, arreada, arreados, arreadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	arreo	arreas	arrea	arreamos	arreades	arrean
	Copretérito	arreaba	arreabas	arreaba	arreabamos	arreabades	arreaban
	Pretérito	arreei	arreaches	arreou	arreamos	arreastes	arrearon
	Antepretérito	arreara	arrearas	arreara	arrearamos	arrearades	arrearan
	Futuro	arrearei	arrearás	arreará	arrearemos	arrearedes	arrearán
	Pospretérito	arrearía	arrearías	arrearía	arreariamos	arreariades	arrearían
Modo Subxuntivo	Presente	arree	arrees	arree	arreemos	arreedes	arreen
	Pretérito	arrease	arreases	arrease	arreásemos	arreásedes	arreasen
	Futuro	arrear	arreares	arrear	arrearmos	arreardes	arrearen
Modo Imperativo	Afirmativo		arrea	arree1	arreemos	arreade	arreen1
	Negativo		arrees	arree1	arreemos	arreedes	arreen1
Infinitivo conxugado		arrear	arreares	arrear	arrearmos	arreardes	arrearen

1 Vostede(s)

arrear²

• Etimoloxía: de arre.

Verbo transitivo

arrear

1. Facer andar os animais por medio de berros ou golpes.
2. Dar unha labazada.
3. Soltar algo que se ten collido.
4. Levar algo ás costas, cun animal ou cun carro.

Verbo intransitivo

arrear

1. Quitarse unha mancha.

Termos relacionados

• Arreado, arreador, arreo.

Traducións

• Castelán: arrear ^(es).
• Portugués: arrear ^(pt).

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	arrear
Xerundio	arreando
Participio	arreado, arreada, arreados, arreadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	arreo	arreas	arrea	arreamos	arreades	arrean
	Copretérito	arreaba	arreabas	arreaba	arreabamos	arreabades	arreaban
	Pretérito	arreei	arreaches	arreou	arreamos	arreastes	arrearon
	Antepretérito	arreara	arrearas	arreara	arrearamos	arrearades	arrearan
	Futuro	arrearei	arrearás	arreará	arrearemos	arrearedes	arrearán
	Pospretérito	arrearía	arrearías	arrearía	arreariamos	arreariades	arrearían
Modo Subxuntivo	Presente	arree	arrees	arree	arreemos	arreedes	arreen
	Pretérito	arrease	arreases	arrease	arreásemos	arreásedes	arreasen
	Futuro	arrear	arreares	arrear	arrearmos	arreardes	arrearen
Modo Imperativo	Afirmativo		arrea	arree1	arreemos	arreade	arreen1
	Negativo		arrees	arree1	arreemos	arreedes	arreen1
Infinitivo conxugado		arrear	arreares	arrear	arrearmos	arreardes	arrearen

1 Vostede(s)

Castelán

• Pronuncia: /a.re.ˈar/ (AFI)

Verbo

arrear

1. Arrear.

Portugués

Verbo

arrear

1. Arrear.