arrarar

Galego

• Etimoloxía: de raro.

• Pronuncia: /araˈɾaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

arrarar

1. Pór algo raro, con separación entre os seus elementos.

Sinónimos

• rarear

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	arrarar
Xerundio	arrarando
Participio	arrarado, arrarada, arrarados, arraradas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	arraro	arraras	arrara	arraramos	arrarades	arraran
	Copretérito	arraraba	arrarabas	arraraba	arrarabamos	arrarabades	arraraban
	Pretérito	arrarei	arraraches	arrarou	arraramos	arrarastes	arrararon
	Antepretérito	arrarara	arrararas	arrarara	arrararamos	arrararades	arrararan
	Futuro	arrararei	arrararás	arrarará	arrararemos	arrararedes	arrararán
	Pospretérito	arrararía	arrararías	arrararía	arrarariamos	arrarariades	arrararían
Modo Subxuntivo	Presente	arrare	arrares	arrare	arraremos	arraredes	arraren
	Pretérito	arrarase	arrarases	arrarase	arrarásemos	arrarásedes	arrarasen
	Futuro	arrarar	arrarares	arrarar	arrararmos	arrarardes	arrararen
Modo Imperativo	Afirmativo		arrara	arrare1	arraremos	arrarade	arraren1
	Negativo		arrares	arrare1	arraremos	arraredes	arraren1
Infinitivo conxugado		arrarar	arrarares	arrarar	arrararmos	arrarardes	arrararen

1 Vostede(s)